Öztürk Taspinar

NL | TR | FR
mijn verhaal | studies | ervaringen | passies | dromen |
V i s i e | Acties Lier Leeft | website Lier Leeft -> | webstek SPIRIT | website SP.A |
persberichten | In de pers |
Nieuwsflitsen | Activiteiten | nuttige links | actueel debat | kies tips voor uw regio |
Enkele Beelden | Beelden op Lier Leeft Site |
Contactgegevens |
|
|

Personalia


onze stad kan zoveel beter !

Studies

"Anne, waarom spreken die mensen raar op school, ik begrijp hen niet" is één van de eerste zinnen die ik me herinner waarmee ik thuiskwam. De eerste dagen in het eerste studiejaar op "den Donk" verliepen moeizaam. Ik was 7 en net in Lier toegekomen met mijn jongere broer en zus.

Voor meester Dijckmans (zaliger) was dit even nieuw als voor mezelf. Zijn inzet, beroepernst en liefde voor zijn vak zouden mij later nog vaak inspireren. Het ondertussen legendarische lerarenkorps van "den Donk" mag terecht trots zijn op zijn verwezenlijkingen. De wijze waarop zij de gelijkheid onder de leerlingen in stand wisten te houden door gericht te coachen zou ik pas in het onderwijssysteem aan de Keele University (Verenigd Koninkrijk) opnieuw terugzien. De gevolgen van hun aanpak bleven dan ook niet uit voor die kinderen wiens ouders ook dienden te worden overtuigd om zich meer betrokken te voelen bij het reilen en zeilen van hun kinderen op school:
elke leerling zou de eindtermen (die toen nog niet bestonden) halen.

Integrale aanpak
Zo slaagden zij er in om een solide basis te leggen voor een beloftevolle (school)carrière en integratie in de (Lierse) maatschappij van heel wat leerlingen. De integrale aanpak (zowel de leerling, zijn omgeving, achtergrond en ouders) werkte als een leidraad voor mijn ouders, die zelf in Turkije maar beperkt hebben kunnen genieten van onderwijs.

Meester Dijckmans, juf Claes, meester Fierens, juf Bossaerts, meester De Winter, meester Sluydts: dank u !

De huiselijke sfeer van deze jaren van het lager onderwijs werden ingeruild voor de tumultueuze jaren in het middelbaar onderwijs. De maatschappelijke evolutie van de verrechtsing had ook in het onderwijs haar intrede gevonden. Impliciete en zeer expliciete racistische opmerkingen van (gelukkig maar) enkele leraren hebben ook bijgedragen tot een beter begrip van mijn nieuwe thuisland. Ook hier niets dan lof voor die enkele overtuigde rechtse leraren die me zeer vroeg leerden omgaan met intolerantie - het zou mij later nog vaak helpen. Helaas heeft deze houding ertoe bijgedragen dat zeer veel andere leerlingen ons schoolsysteem definitief hun rug toekeerden.

Een eye-opener waren mijn jaren aan de VUB. De eerste jaren eisten hun tol: zwoegen (hard labeur) om bij te kunnen benen. Och wat heb ik vaak gedacht aan de leraren van het lager onderwijs en aan hun oneindige inspanningen om ons bij te benen. Nu stond ik er alleen voor op kot. Al dat zwoegen resulteerde uiteindelijk en de beloningen bleven niet uit: onbeschrijfelijk is het behalen van je eerste onderscheiding.

Iedereen heeft talent
Mijn verschillende jaren ervaring in de Human Resources Management-sector leerden me actief om te gaan met talent. Tot op heden ben ik geen enkel persoon tegengekomen wiens vaardigheden niet ontwikkeld konden worden. Zolang de motivatie aanwezig is bij de betrokkene, en zolang de coach (leraar/trainer) aandacht heeft voor de specifieke noden van het individu is elk talent ontwikkelbaar. Bij de Ehsal Management School waar ik mijn bijkomende opleiding op dat vlak genoot, hebben ze dit (gelukkig) alvast ook begrepen. Minstens even belangrijk als het krijgen van kansen, is mijns inziens het met beide handen grijpen van kansen die zich voordoen, hoe klein ook...

Deze ervaringen hebben mij gesterkt in de overtuiging dat onderwijs één van de belangrijkste beleidsdomeinen is waar we op alle interventieniveaus aandachtig moeten blijven. Ik heb helaas heel wat studenten zien sneuvelen, niet zelden door hun eigen fouten, maar zeer vaak ook door onaangepaste methoden en gedrag van lesgevers. Onzichtbaar zijn de vele studenten die 's avonds en nachts een tweede leven hebben als taxichauffeur, steward(es) of afwasser om hun studies te kunnen bekostigen.

Ik blijf daarom regelmatig terugdenken aan het aristotelische gelijkheidsbeginsel:

Volgens dit beginsel is het geval waar personen die zich in een verschillende situatie bevinden en niet ongelijk behandeld worden in verhouding tot hun ongelijkheid, een vorm van discriminatie.

Nieuwe Pallieters
Zo hebben we door deze stelling gelukkig reeds belangrijke stappen kunnen zetten in de gelijkschakeling tussen mannen en vrouwen. Maar we zijn er lang nog niet, er blijft nog veel werk aan deze winkel. Ook al zijn alle mensen gelijk(waardig), we slagen er niet altijd in om mannen en vrouwen, jongeren en ouderen, Pallieters en kandidaat-Pallieters, dezelfde kansen te geven. De rechtvaardige samenleving waar Rawls het over heeft, is nog ver, ver weg.

Verschillende initiatieven die we in het verleden (als bruggenbouwers) genomen hebben om de studiekansen van kansarmen te verhogen hebben bewezen dat informatie, bewustmaking en betrokkenheid van zowel leerlingen en (vooral) ouders de kansen op succes significant verhogen. Bruggenbouwers blijven spijtig genoeg nog hoogstnodig, vooral ook in Lier. Mijn doelstelling is het aantal leerlingen dat een diploma haalt te verhogen. Als bruggenbouwer wil ik mee op zoek gaan naar personen die actief hieraan willen meewerken.

Studies    
Lager onderwijs: Rijks Basisschool Donk Lier  
Middelbaar onderwijs Rijks Middelbare School 1 Lier Latijn-Wetenschappen
Hoger Middelbaar Koninklijk Atheneum Lier Wetenschappen
Hoger Onderwijs Vrije Universiteit Brussel Politieke & Sociale Wetenschappen
  Keele University (UK) School of Politics, International Relations and Philosophy
  Ehsal Management School Human Resources Management
     


.

| Mail mij | ©2006 Öztürk Taspinar