Öztürk Taspinar

NL | TR | FR
mijn verhaal | studies | ervaringen | passies | dromen |
V i s i e | Acties Lier Leeft | website Lier Leeft -> | webstek SPIRIT | website SP.A |
persberichten | In de pers |
Nieuwsflitsen | Activiteiten | nuttige links | actueel debat | kies tips voor uw regio |
Enkele Beelden | Beelden op Lier Leeft Site |
Contactgegevens |
|
|

Personalia


onze stad kan zoveel beter !

Ervaringen

Het einde van mijn studentenjaren waren nog maar net in zicht of ik kon al beginnen aan mijn eerste echte werkervaring. Hoewel sommigen het werken aan de Universiteit als een verlengstuk beschouwen van de studentenjaren voor mij was dit mijn eerste echte job. Hoe dan ook het was een boeiend jaar temidden van al die grijze massa vol met een kennis, er lopen heel wat knappe bollen rond mijnheer.

Als licentiaat politieke wetenschappen kan je vele kanten uit op de arbeidsmarkt. Deze brede vorming zet ons eerder aan om in de richting van bestuur en beleid te solliciteren. Naast deze studies had informatica sedert de introductie van de commodore 64 een enorme aantrekkingskracht op mij.

Passie of beroep
Dus ben ik op zoek gegaan naar een job waar ik mijn studies kon combineren met één van mijn passies: ICT (informatica). Ik ben gaan lesgeven in een ICT-bedrijf. Verschillende jaren heb ik het genoegen gehad om bij een ICT-dienstverleningsbedrijf werklozen te mogen omscholen tot volwaardige netwerk- & pc-technici. Met dit project heb ik op vijf jaar tijd een 150-tal personen zien passeren die nu ergens in het land tewerkgesteld zijn. Regelmatig hoor / lees ik nog van hen en ben trots op hen om te zien dat ze de kansen die zich hebben voorgedaan met beide handen gegrepen hebben.

Vaak hoor ik mensen klagen dat (vele) werklozen eigenlijk te lui zijn om te helpen donderen. Ik wil daar graag ook een ander beeld naast zetten: onzichtbaar zijn de vele gemotiveerden die tijdens de werkuren hun opleiding bij mij volgden en na hun uren (en tijdens weekends) klusjes deden om deze periode te kunnen overbruggen. Elk verhaal is echter genuanceerd: bij de meer dan 150 werkloze studenten kan ik de luieriken echt wel op één hand tellen. Wel kan ik getuigen dat een goed uitgewerkt opleidingspakket zowel voor de werklozen als voor de betrokken bedrijven één van de instrumenten zijn om aan de bestaande behoeften te tegemoet te komen.

Bij deze (internationale) ICT-dienstverlener heb ik de kansen gekregen en gegrepen om te groeien en managementervaringen op te doen. Zowel binnen mijn eigen afdeling als binnen de BENELUX-omgeving bleven boeiende projecten niet uit. Meegroeien met een bedrijf, kansen krijgen en deze ook grijpen, veranderingen initiëren en resultaten boeken, het waren eerste stappen, maar zeer boeiende ervaringen. Het was hier dat ik voor het eerst in aanmerking kwam met de verschillende takken van het personeelsbeleid: rekrutering & selectie, be-en verloningsbeleid, talentontwikkeling, kennismanagement, veranderingsprojecten, ...

Niet zelden liep ik ook hier tegen blinde vooroordelen en lege woorden van collega's aan. Het vergde heel wat overtuigingskracht en kilo's pasta van bij Testarossi om het wij/zij denken te doorbreken. Enkele van deze (zeer duidelijke) uitspraken spreken voor zich: "vrouwen hebben niets verloren in de ICT, wat weten zij nu over pc's en netwerken "; "oudere werklozen moet je niet selecteren, ze zijn uitgerangeerd, die zijn te koppig en te stroef ", "je gaat je toch niet bezig houden om sociale gevallen aan te werven hé ", "ai een homo?, onze klanten gaan dat wel niet zien zitten om zo iemand op een helpdesk te hebben", "je weet dat we jou een toffe vinden, maar voor die job wil ik echt wel geen Marokkaan",...

Niet zelden ben ik betrokken geweest in het opstellen van de eerste diversiteitsstrategieën voor pioniersbedrijven in dit thema. Dit soort bedrijven die inzagen dat je je arbeidsorganisatie dient aan te passen aan de natuurlijke omgeving van je onderneming was toen zeer beperkt. Hoewel er vandaag heel wat bedrijven zijn die ingaan op de diversiteitsplannen van de Vlaamse Regering, zijn we er nog niet. Hoewel verschillende partners initiatieven ontplooien om deze plannen uit te voeren... blijkt er nog een groot tekort aan informatie te bestaan.

Zonder het - nobele - initiatief zelf te willen aanklagen, is het zelfs zover gekomen dat er een gans vormingsaanbod voorhanden is om "om te gaan met racisme". Schitterend, maar dit is de wereld op zijn kop.

Met een kam scheer je niet
Ondanks deze hindernissen hebben verschillende collega's die dergelijke uitspraken op hun eigen rekening hadden geschreven, nieuwsoortige collega's mogen ervaren. Zeer zelden hoorde ik protest tegen vrouwelijke technici of een grijze netwerkingenieur die ook belastingadvies kon geven of, of, of,... Wie vreemd durft gaan, zal zien dat je nog eens een avontuur kan meemaken ook.

Deze en voorgaande ervaringen bleken goede praktijkvoorbeelden die ik in de verschillende commissies en adviesorganen kon gebruiken om zo een opener personeelsbeleid te bepleiten. Vrouwen, "senioren" van 45 of mensen met verschillende etnische roots hoeven geen problemen te zijn, integendeel: leer hun talenten te benutten!

Een belangrijke verschuiving in het bedrijfswereld was de opkomende vraag aan het adres van de Human Resources Management-afdeling om ook bij te dragen tot de organisatiedoelstellingen. De HRM-afdeling dient mee te denken met de onderneming. Vacatures blijven lange tijd open, direct inzetbare medewerkers vinden blijkt niet meer zo gemakkelijk. De HRM-afdeling staat zowel onder druk van de onderneming met haar specifieke noden als deze van de maatschappij met haar gediversifieerde realiteit. Een perfecte match vinden blijft een uitdaging om de bedrijvigheid niet in het gedrang te brengen door een tekort aan personeel. Organisaties die het begrepen hebben richten hun aandacht op alle bevolkingsgroepen. Enkel zij die het nog niet doorhebben blijven vissen in de schaarse vijvers van de jonge, mannelijke blanken met 2 licentiaatsdiploma's.

Bij een vooraanstaand HR-consultancybureau waar ik enige tijd actief was, bleken deze debatten levendiger dan ooit. De evenwichtsoefeningen die overal te lande uitgewerkt werden om de economische realiteit te verzoenen met de maatschappelijke verrechtsing blijken niet altijd evident. Zolang de oefeningen gemaakt worden zijn we bezig zeker ?

Dit is een leuke oefening: competentieprofiel van politieke leiders.

Laat geen talent onbenut
Mijn overstap van de privé-sector naar de publieke sector van kabinetten en beleidscellen was een tweede kans die ik heb gekregen en gegrepen om passie met beroep te combineren. In de Federale beleidscellen van Temsamani, Van Brempt, Vandenbroucke en Van Weert groeide mijn ervaring en inzichten in beleidsmateries. Hoe je van idee tot (wettelijk) initiatief kan komen en mee vorm kan geven aan de maatschappij is, ondanks de vele (politieke) drempels, zeer bevredigend. Ik kan het iedereen aanraden ! Je doet het er telkens voor. Geweldig zijn de ervaringen als je kan meewerken aan een rechtvaardiger maatschappij.

Eén van de belangrijkste ervaringen die ik met jullie wil delen, is de wil om iedereen een kans te geven het beste van zichzelf te kunnen geven. Superlatieven komen te kort om te beschrijven welk effect respect voor elkaar kan teweegbrengen. Elk individu is uniek, hier aandacht aan geven en elkaars talenten aanmoedigen, doet projecten leven. Misschien ontbreekt dit bij onze ambtenaren bij de Lierse stadsdiensten:, erkenning en aanmoediging? In ieder geval, aan talent ontbreekt het bij hen niet, dat heb ik alvast kunnen observeren.

Iedereen heeft talenten, het is geen kunst om deze te ontdekken, wel een (zeer) kleine moeite. Ook in Lier wil ik me op 8 oktober kandidaat stellen om mee te bouwen aan Lier, aan een Lier dat Leeft.

Een Lier vol talenten die snakken om aangesproken te worden, daar ga ik voor !

Ervaringen    
  Vrije Univeriteit Brussel Onderzoek & coördinatie
  ICT-Sector Trainingen & Management
  HRM-Sector Consultancy & Management
  Publieke Sector Consultancy & Management
    Kabinetten & Beleidscellen
     

 

 

| Mail mij | ©2006 Öztürk Taspinar